Kawiarenka Patriotyczna

W Centrum Edukacji Młodzieży im. ks. Jerzego Popiełuszki w Górsku powstała Kawiarenka Patriotyczna. Gości wita obraz pt. „Sobieski pod Wiedniem”, „Hołd Ruski”, „Bitwa o Anglię” oraz fragmenty „Bitwy pod Racławicami”.
Na zewnątrz znajduje się Anioł Stróż Polski oraz bł. ks. Bronisław Markiewicz, którego słowa widnieją nad Aniołem
„Pokój wam, słudzy, służebnice Pańscy. Wy Polacy, przez niniejszy uścisk oczyszczeni i miłością wspólną silni… Bóg wyleje na was wielkie łaski i dary. Wzbudzi między wami ludzi świętych i mądrych i wielkich mistrzów, którzy zajmą zaszczytne stanowiska na kuli ziemskiej… Najwyżej zaś Pan Bóg was wyniesie, kiedy dacie światu Wielkiego Papieża”.
Wchodzących do kawiarenki witają słowa św. Jana Pawła II
„Ta ziemia zmoczona jest polską krwią i z niej wyrasta pokarm i kwiaty, które nas karmią i zdobią… Strzeżcie Ojczyzny jak strzegły jej pokolenia, które przed nami żyły… Jesteśmy im winni pamięci… Ta ziemia droga była tym, którzy za nią oddawali swe życie! To wam, młodym Polakom powierzamy klucze dzieł swoich przodków…”.

Wszystkie malowidła w kawiarence wykonał Bogusław Rafał Ziółkowski. Pomysł, projekt, wybór tekstów i obrazów do Kawiarenki Patriotycznej ks. dr Paweł Nowogórski CSMA.

Powstanie Warszawskie

Na obrazie przedstawiono grupę powstańców warszawskich, którzy są niejednolicie umundurowani i uzbrojeni. Łączą ich jednak biało-czerwone opaski na ramieniu oraz orzełki na czapkach. Pierwszy plan obrazu przedstawia trzech powstańców. Jeden z nich wyposażony jest w broń armii niemieckiej i ukrywa się za barykadą, która zbudowana jest z gruzów i metalowych elementów. Barykada ta przecina tory kolejowe, co może wskazywać na to, że walka toczy się w śródmieściu Warszawy. Wskazuje na to również charakter zabudowy. Kolejny powstaniec trzyma w ręku broń niemiecką znaną również z przedwojennego Wojska Polskiego. Trzeci powstaniec nie posiada nakrycia głowy, które prawdopodobnie zgubił podczas walki. Charakterystyczne dla niego są dwa niemieckie granaty zatknięte za pasek. Dwóch obrońców barykady biegnie wesprzeć trzech innych powstańców. Dobiega do nich trzeci z orzełkiem na furażerce. Wszystkich łączy biało-czerwona opaska na ramieniu. Cechą charakterystyczną powstańców było wielkie zróżnicowanie w umundurowaniu. Obok cywilnych ubrań powstańców nosili mundury przedwojennego wojska oraz zdobycze niemieckie. Przedstawione na obrazie uzbrojenie jest zgodne z realiami. Powstańcy używali broni niemieckiej, część miała broń brytyjską ze zrzutów, a część polską, pochodzącą z okresu walk we wrześniu 1939 roku lub wyprodukowaną w konspiracji. Wątpliwości budzą nakrycia głowy powstańców, bo żaden z nich nie ma na sobie hełmu, które były niezbędne podczas walki. W Warszawie waliły się budynki. Da się zauważyć częściowo spalone kamienice. Dymy z płonących domów zasłaniają niebo. Wszędzie spadały odłamki gruzów i głowy powstańców nie były dostatecznie chronione.

Cud nad Wisłą

Obraz o charakterze batalistycznym, który ukazuje bitwę warszawską.Bitwa ta, nazywana jest potocznie „Cudem nad Wisłą”, ponieważ zwycięstwo Polaków nad Armią Czerwoną było nieoczekiwane i przez wiele osób uważane za Opatrzność Bożą. Dlatego też w lewym górnym rogu obrazu ukazana jest Matka Boża, która posyła symboliczną husarię na pole walki.Pierwszy plan przedstawia zaciekłą walkę między polską piechotą, a wrogiem, który przegrywa starcie. Symbolizuje to upadający czerwony sztandar, w który dodatkowo wbijany jest polski bagnet. W szeregach wroga zauważyć też można żołnierzy, którzy w geście kapitulacji podnoszą ręce do góry, a na ich twarzach widnieje strach i nienawiść. Natomiast polska chorągiew z krzyżem kawalerskim uniesiona jest ponad głowami walczących. W całym zamieszaniu dostrzec można skauta, kobietę w mundurze, niemieckiego żołnierza oraz wyeksponowaną postać ks. Ignacego Skorupki, który wraz z krzyżem podnosi morale Polaków i zagrzewa ich do boju. Na drugim brzegu Wisły znajduje się Józef Piłsudski wraz z oddziałem kawalerii.

Hołd Ruski

Obraz przedstawia złożenie hołdu królowi polskiemu Zygmuntowi III Przez carów Szujskich na Sejmie w dniu 29 października 1611 roku. Wydarzenie to miało miejsce w Wielkiej Sali Senatu, gdzie carowie przywiezieni zostali jako jeńcy pojmani przez hetmana Stanisława Żółkiewskiego. W sejmowej Sali na szkarłatnym tronie z białym Orłem siedzi w otoczeniu senatu i dworu król Zygmunt III w koronacyjnym stroju. Przed nim stoi hetman Żółkiewski i wskazuje na carów Szujskich.
Wydarzenia te z pewnością można uznać za jedno z największych zwycięstw w historii Polski. Hołd Ruski może uchodzić za równie doniosłe wydarzenie świadczące o naszej dawnej sile, a zwycięstwo pod Kłuszynem jest powodem do dumy i podziwu dla polskiej husarii, która potrafiła niemal bez strat rozgromić o wiele liczniejszego wroga. Mimo to, niewiele się dziś o tym mówi.
Jest to efektem działań Rosji w późniejszych latach, zarówno w okresie zaborów, jak i PRL. Niestety, zwycięstwo to nie zostało odpowiednio wykorzystane i z czasem to Rosja stawała się coraz potężniejsza, w przeciwieństwie do Polski, która traciła swoją pozycję mocarstwa, uzależniając się od wschodnich i zachodnich sąsiadów. W czasie zaborów rosyjskie władzy dbały o to, aby usuwać wszystko, co przypominało upokarzające ich kraj wydarzenia. Zniszczono obraz przedstawiający Hołd, namalowany przez Tomasza Dolabellę na zlecenie króla Zygmunta i eksponowany na warszawskim zamku. Hołd Ruski, zobrazował w późniejszych wiekach Matejko, jednak obraz ten jest mało znany.

Bitwa o Anglię

Od 10 lipca do 31 października 1940 roku rozgrywała się bitwa o Anglię. Celem Niemców było opanowanie przestrzeni powietrznej nad Wielką Brytanią oraz przecięcie brytyjskich szlaków komunikacyjnych, co miało służyć przygotowaniu się do desantu.
W bitwie o Anglię walczyły cztery polskie dywizjony – dwa bombowe (300. i 301.) oraz dwa myśliwskie (302 i 303), a także 81 polskich pilotów w dywizjonach brytyjskich. W sumie w walkach brało udział 144 Polaków. 2 sierpnia 1940 roku sformowany został polski Dywizjon 303, uważany za jedną z najskuteczniejszych jednostek myśliwskich w czasie II wojny światowej. 31 sierpnia wspaniałym wyczynem bojowym zestrzeliwując 6 samolotów nieprzyjacielskich bez strat własnych. W czasie bitwy o Anglię jego piloci zestrzelili 110 niemieckich samolotów, czyli najwięcej spośród dywizjonów myśliwskich biorących udział w walkach.

Sobieski pod Wiedniem

Obraz ukazuje scenę, która mogła się rozegrać po zakończeniu pamiętnego starcia. Głównodowodzący wojskami chrześcijańskimi Jan III Sobieski, dosiadając konia i patrząc gdzieś w dal, podaje kanonikowi Janowi Denhoffowi list do papieża – list, w którym znalazły się pamiętne słowa: Venimus, vidimus, Deus vicit – „Przybyliśmy, zobaczyliśmy, Bóg zwyciężył”. Królowi towarzyszy jego syn Jakub, zwany w rodzinie Fanfanikiem. Po prawej stronie obrazu został przedstawiony książę Karol Lotaryński, dowódca wojsk cesarskich. Pełen wdzięczności zdejmuje kapelusz przed zwycięskim sojusznikiem.
Rotmistrz husarski Zygmunt Zwierzchowski rzuca do stóp swego władcy zdobyczny sztandar turecki. Scenie przypatruje się kapucyn Marco d’Aviano – przyszły twórca Ligi Świętej, która zadała Imperium Osmańskiemu ostateczną klęskę. Stłoczeni po lewej stronie obrazu polscy dowódcy spoglądają na triumf Sobieskiego.
W tle widoczne są wieże ocalonego Wiednia, gąszcz husarskich proporców i wzgórza, z których wyruszyła zbawienna szarża polskiej jazdy. Po błękitnym niebie płyną białe obłoki. Uwagę zwraca połyskująca soczystymi kolorami tęcza i biała gołębica – wyraźny znak, że nie byłoby wiktorii wiedeńskiej bez pomocy Ducha Świętego.

Fragment Bitwy pod Racławicami

W Kawiarence Patriotycznej znajdują się tylko fragmenty „Panoramy Racławickiej” lecz całość przedstawia wizję zwycięskiej bitwy pod Racławicami stoczonej z udziałem gen. Tadeusza Kościuszki z wojskami rosyjskimi pod wodzą gen Termasowa w okolicach wsi Racławice, Dziemięrzyce i Janowiczki. Na obrazie zostali przedstawieni uczestnicy bitwy, m.in. naczelnik Tadeusz Kościuszko, gen. Antoni Madaliński, gen. Łukasz Biegański, gen. Stanisław Fiszer, kapitan Kajetan Nidecki, gen. Gabriel Taszycki, gen. Jan Slaski, kosynier milicji chłopskiej Wojciech Bartos, kosynier milicji chłopskiej Stanisław Świstacki, major Ignacy Zborowski, gen. Józef Zajączek, Piotr Bernier, kapitan Jan Junga , płk. Konstanty Lucke, a ze strony rosyjskiej generał Aleksander Tormasow oraz płk. Muromcew. Na obrazie widzimy walkę narodu polskiego, jego wiarę i wolę zjednoczenia do walki. Widzimy uciekające w popłochu zaprzęgi konne i zniszczone wozy. W oddali widać tumany kurzu spowodowane walką ogromnej ilości ludzi. Na dalszym planie widzimy kobiety z dziećmi modlące się pod krzyżem o to aby ich kraj wygrał tę bitwę.
Z tyłu widnieją żołnierze pragnący wolności swojego kraju, którzy machają szablami na lewo i prawo, w rytm galopujących koni chcą obezwładnić wroga. Na horyzoncie wiją się pola, lasy i łąki, na błękitnym niebie wśród chmur rozbłyska wspaniałe słońce rozświetlające pole bitwy. Dzieło na miarę wszech czasów przenosi nas na pole bitwy w okres gdzie patriotyzm i wolny kraj, walka o niepodległość mają najwyższą cenę. Oglądając ten zryw narodu do walki widzimy jak ważną rolę w życiu odgrywa jedność wśród ludzi chcących żyć w wolny kraju.

Anioł Stróż Polski

Bł. ks. Bronisław Markiewicz

Centrum Edukacji Młodzieży im. ks. J. Popiełuszki jest prowadzone przez Zgromadzenie Św. Michała Archanioła, którego założycielem jest bł. ks. B. Markiewicz.

Dodaj komentarz